شعر
تا او خود را در یابد
و چقدر سخت است عزیزترینت را رها کنی
اما من انقدر او را دوست دارم
که او را رها میخواهم برای همیشه
رها از تمامی بندهاوزنجیرها
هر چند او هیچگاه در بند من گرفتار نبود
چرا که من خود اینگونه خواستم
و هیچگاه بخاطر همیشه بودن با او برای او بندی نساختم
اما او .......
در بند خود گرفتار بود ....
ای کاش از خود رها شود
همانگونه که من با او از بند خود رها شدم
|
بی قراری ات | |
ای پناه ، اشکهای بی پناهم
روزت مبارک...
و دلم باز شكست
و تنم باز گريست
و نگاهم پي ياري گم شد
من چه تلخم امروز!!!
زمان فراموش می شود
و با زمان
عشق....
هر وقت دلم برايت تنگ ميشود
ميروم پشت ابرها و گريه ميکنم،
پس هر وقت باران آمد
بدان که من دلم برايت تنگ شده ...
مزرعه زندونم نبود
کاشکی یه اخم ساختگی
اسیر چشمونم نبود
پرنده ها رو دوست دارم
تا که بیان کنار من
اما می ترسن،می پرن
تا که نشن شکار من...
جمعه ،ساكت
جمعه ،متروك
جمعه ،چون كوچه هاي كهنه غم انگيز
جمعه ،انديشه هاي تنبل بيمار
جمعه ،خميازه هاي موذي كشدار
جمعه، بي انتظار
جمعه، تسليم
خانه، خالي
خانه، دلگير
خانه ،در بسته بر هجوم جواني
خانه، تاريك و تصور خورشيد
خانه، تنهايي و تفال و ترديد
خانه، پرده، كتاب، گنجه، تصاوير
آه چه آرام و پر غرور گذر داشت
زندگي من چو جويبار غريبي
در دل اين جمعه هاي ساكت متروك
در دل اين خانه هاي خالي دلگير
آه چه آرام و پر غرور گذر داشت...
